Daily Thoughts

Er is geen ontkenning meer... Sara, de telenovelle die sinds september op VTM loopt, is een regelrechte hit.

‘Sara’ is het verhaal van Sara De Roose, een jonge vrouw van bescheiden afkomst. Ze is een briljante economiste met een hart van goud. Sara’s grootste gebrek is dat ze lelijk is. Daarom kijkt niemand naar haar. Ze heeft aan den lijve ondervonden dat romantiek voor haar alleen iets is om van te dromen.

Alles verandert wanneer ze op zekere dag gaat solliciteren bij een groot modebedrijf in Antwerpen. Daar ontmoet ze Simon Van Wyck, de zoon van de directeur, op wie ze op slag verliefd wordt.

Omdat ze net een reeks mislukte sollicitaties achter de rug heeft, aanvaardt ze in het modebedrijf een job, ver onder haar niveau. Maar zo is ze dicht bij haar baas, Simon. Die heeft echter nauwelijks oog voor haar.

Als ze bewijst hoeveel ze in haar mars heeft, krijgt ze promotie na promotie. Ze voorziet Simon immers van schitterende ideeën en van dekmantels voor zijn scharrels die hij voor zijn verloofde verborgen wil houden.

Door de harde strijd tussen Simon en zijn rivaal Alexander, staat het modehuis constant bloot aan gevaren. Het is Sara die het bedrijf meer dan eens van de ondergang redt. En zelfs al ziet Simon na verloop van tijd in dat Sara de meest bekwame medewerker is, voor de vrouw in haar blijft hij blind.

In haar kleine kantoor droomt Sara ondertussen van een leven vol geluk, liefde en romantiek.

Tegen alle verwachtingen in zal dit lelijke meisje in de glamourwereld successen oogsten waarop niemand ooit had gerekend. Maar voor haarzelf staat er meer op het spel als ze op zekere dag beslist haar droom waar te maken en voor de liefde van haar leven te gaan.

‘Sara’ is een modern sprookje over een lelijk eendje dat verandert in een mooie zwaan. Want soms, soms komen dromen uit.

Tegenwoordig kijkt iedereen uit mijn omgeving naar Sara. Van mijn oudste tante tot m'n jongste nichtje, grootmoeders en -vaders, vrienden, klasgenoten ... Zelfs op café hoor ik regelmatig flarden aan andere tafels over de laatste aflevering. It's really undeniable!

En ik geef toe, ik ben er zelf ook helemaal door bevangen. Verstand op 0 en kijken. Pure feel good television. Me likes! Het is heel puur en ik denk dat iedereen zich er ergens wel een beetje in herkent .

En nu stiekem wachten tot wanneer ze 'mooi' wordt

(chapeau trouwens voor Veerle Baetens en Sandrine André! I love them!

Rise and shine at 7 a.m.

Quick smoke at 10.

Eating a sandwich at noon, behind the computer off course.

Stretching the legs at 3 p.m.

Finding your way home at 6.

Guess what? This is my life.

Ik die nog wel dacht dat het begin van het eerste semester nog wel traag op gang zou komen. Guess again. Gesmeten werden we. Gesmeten in het diepe. En zien dat we bovenblijven.

Work!Work!Work!

Working 9 'till 5. Dixit Dolly.

Excuseer, 'till 6.

I can't wait for the weekend to begin.

Om hier gewoon in de zetel te liggen. Het laatste examen is gisteren de revue gepasseerd en ik lig hier momenteel ongegeneerd te luieren in de zetel. Comfi-clothes, haar in de war, grote tas koffie en lekker onder een plaidje naar de tv aan het kijken. Gewoon Zalig.

Het laatste examen is niet zo schitterend gegaan. Het was frans mondeling en ik was heel zenuwachtig. Ik raakte niet goed uit m'n woorden en vrees ervoor dat ik niet veel indruk gemaakt heb. Maar dit is al snel vergeten, het zij zo en ik kan er nu niets meer aan veranderen. Het duurt toch nog ruim 2 weken voor ik m'n punten weet, en tot dan ga ik gewoon genieten!

Ik heb nog geen concrete plannen voor de rest van de week, ik laat het gewoon op me afkomen. Het zal alleszins niets te intensief zijn -voorlopig toch- want ik heb nog steeds een moeheid in m'n lijf zitten. Ik heb vannacht veel geslapen, maar ben nog steeds niet uitgerust. But hey, ik heb tijd genoeg om te slapen

Dit weekend een interessante discussie gevoerd. Er is dus blijkbaar een regel die zegt dat iedere persoon 6 mensen verwijderd is van een ander persoon waar hij seks mee gehad heeft. Dit klinkt ingewikkeld, maar het komt neer dat je begint met persoon A, van hieruit 6 personen verder tellen (vrienden, familie, kennissen...) en dat je dan uitkomt met een persoon waar die persoon A seks mee gehad heeft.

Wel, dit cirkeltje is misschien wel wat extreem (hoewel het in sommige gevallen echt wel opging), maar als we deze regel nu eens vervoudigen: elke persoon is maar 6 mensen verwijderd van een andere. Overal ter wereld. Deze regel gaat nog wel op... Er zijn natuurlijk wel de uitzonderingen die regel bevestigen, maar hij is echt niet ondenkbaar. En dan zeker in een de anonieme blogwereld. Volgens mij zou het best eens kunnen dat er hier mensen zijn die ik persoonlijk ken. Volgens mij zijn er zelfs meer mensen die ik door deze regel 'ken'. Ok, het is abstract en soms wel onmogelijk om er achter te komen, maar ik voel mij hier alleszins een pak minder anoniem .

Think about it, het is allemaal wel mogelijk, niet waar?

Na 2 verschrikkelijke weken is eindelijk het laatste examen in zicht. Ik heb gewerkt, geblokt, gehuild, geschreeuwd en gepanikeerd. Elke dag sinds 10 januari.

En nu hopen dat het zijn vruchten heeft afgeworpen, hoewel ik er lichtelijk voor vrees. Ik heb deze laatste 2 schooljaren nooit 2e zit gehad, maar ben vrij zeker dat het nu wel het geval gaat zijn. Wat natuurlijk ontzettend jammer zou zijn, uitgerekend in je laatste jaar 2e zit en niet kunnen afstuderen samen met de klasgenoten. Maar dit zijn zorgen voor later!

Dit weekend gaat al iets relaxer zijn, heb minder werk voor het laatste vak.

En nu? nu ga ik even voor TV hangen! Is ook al 2 weken geleden!

Byebye... 

Tijdens het blokken heb ik een serieuze Youtube-verslaving opgedaan. Eens 5 minuten pauzeren worden er al snel een veelvoud, en het ene bizarre filmpje wordt al snel opgevolgd tot het volgende...  Maar het is toch zooo leuk

En ik wil jullie dit natuurlijk niet ontzeggen... Hier een filmpje van Craig David die 'Candle in de wind' live zingt. Ik heb het ondertussen grijsgedraaid, ik vind het zó mooi en ontroerend! En chapeau voor den Craig, want hij kan een serieus stukske zingen! Wist eigenlijk niet wie hij juist was tot het beruchte filmpje, maar ondertusen ben ik fan!

Check it out...

Ik heb juist een stukje bekeken van de documentaire van BBC. Het is gewoon schrijnend wat deze beelden tonen. Kinderen die leven in mensonterende omstandigheden, zonder de geringste affectie. Zulke situaties verwacht je nog in oorlogs- of ontwikkelingslanden, maar in een land als Bulgarije? Dat is pas frappant. Ik heb vaak moeten wegkijken bij de reportage en heb echt een gevoel van walging. Hoe kan zo'n situatie in godsnaam nog voorkomen? Waarom doet die regering hier niets aan? Waarom doen die verzorgers niets? Er liepen immers een paar vrij corpulente dames rond en het contrast met de graatmagere kindjes was gewoon onbeschrijfelijk.

De kinderen die hier terechtgekomen zijn, hebben meestal maar één diagnose gehad, en zelfs niet eens door een specialist. Die diagnose luidde dan ook 'niet-opvoedbaar', terwijl het kind in kwestie misschien zelfs alleen maar blind was. Wat zou er van die kinderen geworden zijn indien ze wél de nodige kansen gekregen hadden? Ze zouden misschien zo doodnormaal zijn als u en ik. En dat maakt het eens zo schrijnend. Ik heb er gewoon géén woorden voor.

Op de site deredactie.be staat vandaag ook te lezen dat onze regering 250 000 euro vrijmaakt voor kinderen in deze weeshuizen. Dit is in samenspraak beslist met de Bulgaarse ambassadeur in België. In het laatste stukje wordt er ook nog vermeld dat deze laatste de missie steunt, maar ook deze wantoestanden ook wil relativeren. Ok, ik ben ook een heel relativerend mens, (een mes snijdt steeds langs twee kanten, niet waar?), maar zulke praktijken kunnen en mogen nooit gerelativeerd worden! Al is er maar één kind in héél dat land dat zo behandeld wordt, dan nog is het er één te veel. Ik klink nu misschien heel Jeanne d'arc-achtig, maar dit gaat gewoon m'n petje te boven. Men zou hier beter erkennen dat er problemen zijn op dit vlak en beloven er iets aan te doen dan te gaan verklaren dat men maar moet relativeren. Ok het is niet steeds ne schone wereld, en ok, in België zijn er ook kinderen die afzien, maar hier spreken de beelden gewoon voor zich.